24 november 2021
Daar! En daar en daar! Ik zit vooraan in de boot en heb handen te kort om te wijzen naar de plekken waar ze bovenkomen, hun zilvergrijze lijfjes blinkend in de zon. Heeft iemand een foto genomen? Ik draai me om naar de andere opvarenden en zie breed lachende gezichten. Geen foto’s, want kijken is belangrijker dan fotograferen en dit schouwspel gaan we immers vanzelf onthouden: de kleine dolfijnen van de Casamance die een eind meezwemmen met ons bootje, die een wedstrijdje houden, om het eerst thuis. Plots keren ze om en wij varen verder. Zij gaan terug naar Carabane, het eiland in de stroom waar wij die ochtend op zoek gingen naar het verleden. We bezochten het tot hotel verbouwde katholieke missiehuis uit 1880 en de reusachtige, pas gerestaureerde kerk. Naast de kerk de moskee, gescheiden van elkaar door slechts enkele meters grasveld. We zagen het graf van Aristide […]





